|
سه شنبه ، 11 اسفند 1388 ، 17:26 |
تاكنون مسافرت هاي زيادي با هواپيما داشته ام. در بعضي از اين مسافرت ها، گاهي هواپيما در جو نامناسب قرار مي گرفت و آن را تهديد مي كرد. خصوصاً خاطره سفري كه در آن، هواپيما دچار همين مشكل شد و مسافرين تا مقصد حال پريشان و مضطربي داشتند، هيچگاه از ذهنم فراموش نمي شود. اما در اين مورد كه مي خواهم عرض كنم، اتفاق بسيار جالب و آموزنده اي رخ داد.
در سفري كه عازم يكي از شهرستان ها جهت اجراي برنامه قرآني در مراسم شبي با قرآن بودم، هواپيما دچار مشكل گرديد. هواپيما در هوايي طوفاني قرار گرفته بود و تكانهاي شديد همراه با لرزش، مسافرين را دچار ترس و اضطراب زيادي كرده بود. در همين حال همه متوسل به ائمه معصومين (عليهم السلام) شده و زمزمه تلاوت قرآن و ذكر صلوات مسافرين لحظه اي قطع نمي شد.
بالاخره با دعا و عنايات ائمه اطهار (عليهم السلام) و شجاعت و مهارت خلبان عزيز كه انصافاً بيشترين فشار را تحمل كردند و هركجا هستند خدا حفظشان كند، هواپيما به حال عادي بازگشت و ما به سلامت به مقصد رسيديم.
در فرودگاه مورد لطف مسئولين دعوت كننده و دوستان قرار گرفتم كه همه را از الطاف الهي و دولت قرآن مي دانم. الغرض، همان شب در جلسه، يكي از حاضرين اظهار داشت كه: آقاي فروغي! من شب گذشته خواب بدي ديدم. در خواب ديدم كه خطري متوجه شماست، وقتي صبح بيدار شدم فوراً براي سلامتي شما صدقه دادم. همچنين به چند نفر از دوستان خود نيز سفارش كردم كه برايتان صدقه بدهند.
پس از صحبت هاي ايشان بنده قضيه هواپيما را براي حاضرين بازگو كردم كه تعجب همه را برانگيخت. همه خدا را شكر كرديم و از حضرتش درخواست نموديم تا هيچ وقت اين نعمت صدقه و اين ارتباط بين دادن صدقه و رفع خطر را از ما نگيرد. در واقع ما با دادن صدقه بيمه ي خداوند مهربان هستيم.
|